Gerrianne MenzoOp de agenda staat een week Oostenrijk voor een workation die onder andere bestaat uit werken, workshops volgen en netwerken. Omdat ik pas ben geopereerd, heb ik mijn verwachtingen bijgesteld. Wat ik voor elkaar wil krijgen? Sparren met andere ondernemers, met de gondel de berg op en ik wil graag zwemmen. Van tevoren vraag ik de gynaecoloog die mij opereerde of dat laatste al mag en ik krijg het gewenste groene licht.
Tijdens de eerste avond vragen Cynthia en Hanneke – de organisatoren – waar we aan het eind van de week mee naar huis willen. Ik antwoord: ‘Met een batterij die niet helemaal leeg is.’ Dit wordt mijn leidraad. Ik rust veel op mijn kamer, kies soms voor mijn drinkvoeding in plaats van mee te eten, en geef het aan als er dingen zijn die mijn verblijf vergemakkelijken. Niet alleen de hotelmedewerkers, maar ook de mede-workationers helpen waar ze kunnen.
Toch wringt het. Want hoe goed ik ook voor mezelf zorg en hoeveel rust ik ook neem, ik merk dat ik onvoldoende energie heb om deel te nemen aan de workshops. Ook mijn fotoshoot zeg ik last minute af; mijn batterij is te leeg. Dat alles vind ik jammer, maar niet onoverkomelijk. Tot het tijd is voor de afsluitende workshop en ik opnieuw merk dat ik te moe ben. Ik ben verdrietig en mede-workationers vangen me fijn op. Ze geven oogmaskers voor mijn opgezwollen ogen en halen eten voor me. De groepsfoto wordt gemaakt zonder mij, wat tegelijkertijd én helemaal niet belangrijk is én me opnieuw heel verdrietig maakt. Maar ik heb echt rust nodig en focus me op het opladen van mijn batterij.
Want hoe goed ik ook voor mezelf zorg en hoeveel rust ik ook neem, ik merk dat ik onvoldoende energie heb om deel te nemen aan de workshops
Toch blijkt de workation naast een zakelijk succes ook een moment van persoonlijke groei. Ik heb hulp kunnen vragen en me onderdeel gevoeld van de groep, terwijl ik meerdere keren verstek liet gaan. Ook heb ik zowel fysiek als mentaal goed voor mezelf gezorgd. Door soms juist wel mee te doen, op mijn manier. Zoals toen Cynthia een sportles gaf en ik aanwezig was om op de loopband mijn conditie op te bouwen na de operatie.
De workation voelde in eerste instantie niet zo geslaagd, maar ik focus me altijd graag op wat er wél is. En er waren naast de fijne mensen nog zóveel positieve dingen. Het lukte namelijk om een kilometer te wandelen op de loopband. Ook ben ik op de berg geweest en ik heb gezwommen. Last but not least: ik ging niet alleen met het glas halfvol, maar ook met de batterij halfvol naar huis. Toch goed geslaagd dus.
Klik hier om meer Let’s get personal’s lezen? Klik hier.