Karien van WierenInterabled relaties zijn relaties waarbij één persoon een beperking heeft en de ander niet. In april vertelde ik al over mijn interabled relatie, waarbij ik in een rolstoel zit en mijn vriend geen beperking heeft. In dit artikel komen Hans en Ellis aan het woord. Ellis is 51 jaar en werkzaam als receptioniste in een verpleeghuis. Ellis is geboren met spina bifida. Hierdoor zit ze in het dagelijkse leven in een rolstoel. Hans is 57 jaar en vervoert tijdelijke hulpmiddelen naar mensen die deze hulpmiddelen nodig hebben.
Hoe het begon
De vorige partner van Ellis had een spierziekte en is overleden. Toen zij toe was aan een nieuwe relatie, heeft zij een paar dates via Tinder gehad, helaas zonder succes. Een vriendin raadde haar een Facebookpagina voor singles aan. Ellis gaf op deze pagina aan dat zij in een rolstoel zit. Hans en Ellis raakten in contact met elkaar en na een half jaar ontmoetten ze elkaar in het echt. Hun eerste date was een succes. Na een aantal dates kregen Hans en Ellis een relatie.
Alledaagse uitdagingen
Hans geeft aan dat het voor hem geen probleem was dat Ellis in een rolstoel zat. Doordat hij in het verleden taxichauffeur was, wist hij goed wat dit inhield en was het voor hem heel gewoon. Het viel Hans tijdens vakanties samen wel op hoeveel duurder aangepaste vakantiehuisjes zijn in tegenstelling tot reguliere huisjes. Ook geeft hij aan dat het hem sinds zijn relatie met Ellis opvalt hoe weinig adressen mindervalide toiletten hebben en hoeveel locaties ontoegankelijk zijn voor rolstoelgebruikers. Het is voor Ellis gemakkelijker om een valide toilet binnen te komen wanneer zij in haar handbewogen rolstoel zit. Maar met haar elektrische rolstoel kan ze weer beter aan de hoge tafels zitten in de kroeg waar zij regelmatig komen. In dat geval gaat zij tussendoor met haar rolstoel naar huis wanneer ze naar het toilet moet. Samen kijken ze bij elke situatie hoe ze eventuele problemen kunnen oplossen.
Vooroordelen
Hans en Ellis geven aan dat er vooroordelen bestaan over mensen met een beperking. Soms zeggen mensen tegen Hans dat zij het knap vinden dat hij een relatie heeft met iemand met een beperking. Dit stoort Hans, want voor hem is het gewoon een normale relatie. Hij kiest ervoor om vaak niet te reageren op zo’n soort opmerking; dit is afhankelijk van wie het zegt. Ook Ellis vindt deze opmerking vervelend. Ellis: “Wanneer Hans vertelt dat iemand zoiets gezegd heeft, vraag ik mij weleens af hoe mensen naar mij kijken, zowel mensen in mijn omgeving als vreemden.”
Dit kwam ook naar voren tijdens een familieweekend. Ellis moest met haar rolstoel een flinke heuvel op. Iemand vroeg aan Hans of hij haar niet moest helpen. Ellis en Hans geven dan aan dat ze dit liever zelf doet, ook al duren dit soort dingen dan soms wat langer. Ellis geeft aan dat mensen haar vaak snel willen helpen. Dit merkt ze ook wanneer ze haar rolstoel in de auto aan het laden is. Ze geeft aan dat dit uiteraard goed bedoeld is, maar dat ze sommige dingen liever zelf doet.
Gezamenlijk ongeluk?
Dat er vooroordelen zijn over mensen met een beperking blijkt ook uit het volgende voorbeeld van Ellis. Ellis en haar vorige partner zijn een keer op vakantie gegaan met een vriendengroep. Deze groep bestaat uit mensen met én zonder rolstoel. Ze hoorden van een vriendin die geen beperking heeft dat mensen aan haar vroegen of de vriendengroep misschien een gezamenlijk ongeluk had gehad, aangezien er een paar mensen in een rolstoel zaten. Dit voorbeeld laat zien dat sommige mensen het een vreemd idee vinden dat je bevriend kunt zijn met mensen in een rolstoel. Dit is iets wat Hans en Ellis heel gek vinden. Want waarom zou dit vreemd zijn? Hans en Ellis: “Mensen met een beperking zijn ook gewoon mensen.”
Wennen aan een andere situatie
Ellis moest wel even wennen aan het feit dat Hans geen beperking heeft. Ze vertelt dat dit heel anders is dan haar vorige relatie, waarbij haar partner ook in een rolstoel zat. Aangezien hij een spierziekte had, kwam er veel op Ellis aan. Het was voor haar een positieve verandering dat Hans ook taken kon oppakken.
Dansen voor de koning
Naast dagjes weg gaan en gezellig hangen op de bank hebben Hans en Ellis een andere gezamenlijke hobby, namelijk rolstoeldansen. Hierbij zit Ellis in de rolstoel en staat Hans. Ze hebben elke week les en halen hier veel plezier uit. Het samen dansen begon op een bijzondere manier. Zo mochten ze samen dansen voor de koning, toen hij voor Koningsdag in Emmen aanwezig was. Ellis had al heel wat jaren danservaring, maar kon geen partner vinden voor deze dans. Hans werd daarom haar danspartner en was van tevoren heel zenuwachtig. Dit is natuurlijk ook wel logisch wanneer je voor het eerst gaat dansen voor publiek, maar zeker wanneer de koning tussen het publiek zit. Vanaf dat moment dansen ze elke week samen.
Je bent meer dan een rolstoel
Ellis wil aan anderen meegeven dat je als persoon met een beperking erin moet geloven dat er mensen zijn die jou hiervan los zien en kijken naar jou als persoon. Ze heeft in het verleden dates gehad waarbij dit niet het geval was. Ellis: “Het is goed dat je beseft dat niet iedereen die valide is mensen met een beperking zielig vindt. Gelukkig maar, want we zijn allesbehalve zielig.”
Meer over dit onderwerp lezen? Klik hier.