Let’s Get Personal: Waarom mijn perfectionisme mij overeind houdt

Net voordat ik chronisch ziek werd, woonde ik in een klein zomerhuisje in Noordwijk. Twee verdiepingen, houten trap. Als ik eraan terugdenk zie ik mezelf vooral op en neer rennen. De slaapkamer was boven, net als mijn garderobe en kaptafel. Andere schoenen nodig? Trap op. Iets vergeten? Nog een keer. Twijfel of de stijltang uit staat? Even checken. Ik sjeesde die trap op en af. Altijd op een drafje. Zonder erbij stil te staan.

Nu kan ik het me niet permitteren iets te vergeten. Omdat mijn lichaam de rekening meteen gepresenteerd krijgt. Eén keer te vaak op en neer en mijn energietankje is leeg. Dus alles gaat bedachtzamer. Rustiger. In één keer goed. Heb ik alles? Het moet zorgvuldig, uit zelfbehoud. 

Ik ben altijd al iemand geweest die dingen goed en foutloos wilde doen. Dat heeft me vaak geholpen, tijdens mijn studie en op het werk. En als hoofd- en eindredacteur is dat zelfs een vereiste. Tegelijkertijd heeft het ook een keerzijde: te lang doorwerken, te weinig pauze, over eigen grenzen gaan. 

Waar sommigen perfectionisme als iets negatiefs zien, is het in mijn geval niet mijn vijand, maar een bondgenoot. Een overlevingsstrategie

Sinds ik chronisch ziek ben is perfectionisme niet alleen een karaktertrek, maar ook noodzaak geworden. Hoe vaak ik wel niet hoor ‘maak je niet druk’, ‘laat het los’ en ‘het komt wel goed’. Alleen: het komt niet goed, als ik het loslaat. Ik moet weten of zaken goed geregeld zijn en hoe ik daar anders zelf voor kan zorgen.

Nu mijn lichaam onvoorspelbaar is geeft mijn perfectionisme houvast. Het helpt me vooruitplannen en mijn grenzen bewaken. Mijn dagen slim in te richten. Risico’s te beperken. Perfectionisme betekent efficiëntie. Geen onnodige verspilling van energie, want als energie schaars is, wordt het kostbaar. Dus als ik iets doe moet het kloppen. 

Waar sommigen perfectionisme als iets negatiefs zien, is het in mijn geval niet mijn vijand, maar een bondgenoot. Een overlevingsstrategie: in een lichaam dat niet meewerkt geeft het me tenminste wel grip over hoe ik dingen organiseer en uitvoer. 

Het gaat er niet om dat ik perfect moet zijn. Maar alles eromheen moet goed, kloppend en zorgvuldig zijn, omdat mijn energie te kostbaar is om aan te rommelen. Wat ooit gedachteloos op en neer rennen was, is nu zorgvuldig kiezen wanneer ik die trap nog een keer neem.

Lees hier nog meer Let’s Get Personals.