Anniek DamstraHielke Bosch (26) uit Stadskanaal is geboren met achondroplasie. Dit is een groeistoornis die leidt tot een korte lichaamslengte en afwijkende lichaamsverhoudingen. Met 1,25 meter is hij kleiner dan de gemiddelde mens. Door zijn uiterlijk krijgt Hielke regelmatig te maken met vooroordelen en negatieve reacties. Daar laat hij zich echter niet door tegenhouden. Hij is verslaggever bij lokale omroep RTV1, freelance-redacteur voor de KRO-NCRV en bestuurder van Stichting Rick. In dit interview vertelt Hielke hoe hij tijdens zijn werk als mediamaker omgaat met uitdagingen en vooroordelen.
Duizendpoot bij RTV1
Toen Hielke 18 jaar was, zag hij op social media een vacature voor werk bij de lokale omroep RTV1. Journalistiek en nieuws hadden altijd zijn interesse gehad. Met het idee van ‘niet geschoten is altijd mis’, besloot hij te solliciteren. Hielke werd aangenomen, eerst als vrijwilliger bij RTV1. ”Ik ben begonnen met schrijven achter de schermen en dat heeft zich steeds verder uitgebouwd”.
Met zijn werk zet hij zich in voor de belangen van mensen met een beperking. Hij probeert oog te hebben voor problemen die spelen, bijvoorbeeld op het gebied van WMO en ontoegankelijke voorzieningen. Daarnaast wil hij ook belichten wat er wél goed gaat en waar mensen ondanks beperkingen toe in staat zijn. Hij schrijft over maatschappelijke onderwerpen die hem opvallen en interviewt mensen voor reportages. Het leukste aan zijn werk vindt Hielke dat geen dag hetzelfde is.
Vanwege zijn lengte moet Hielke soms vindingrijk zijn. “Bij interviews wil ik zitten of op een krukje staan. Vaak neem ik een opvouwbaar krukje mee. Wanneer ik die niet heb, ben ik creatief. Ik heb overal opgestaan in mijn carrière; bankjes, heuvels, stoeltjes, tafeltjes en zelfs in de kozijnen van de Tweede Kamer”.
Traineeship bij KRO-NCRV
Na drie jaar bij RTV1 werd zijn werk omgezet in een betaalde baan via de NOS. Dit werd mogelijk gemaakt via een project waarbij de NOS mensen aannam om voor regionale omroepen te gaan werken.
In 2022 werd Hielke gebeld door Rick Brink, toen Inclusieadviseur bij KRO-NCRV. Hij was onder de indruk van Hielkes prestaties en vroeg hem naar Hilversum te komen, om te werken in een betaald traineeship van een jaar. In de zogeheten ‘Mediapool’ werkte Hielke gedurende een jaar als redacteur op verschillende redacties, om zo ervaring op te doen.
Eerst twijfelde Hielke, aangezien al zijn vrienden en familie in het noorden woonden. Uiteindelijk besloot hij toch te gaan, omdat hij besefte hoe bijzonder het was om zo’n kans te krijgen. Dat hij toen 22 jaar was, maakte dit aanbod extra speciaal.
Hielke kijkt goed terug op deze periode. ”Je bent de hele dag op zoek naar verhalen. Soms is het duidelijk wat je gaat doen, soms ook totaal niet.” Het leukste vond hij dat je in een jaar veel verschillende kanten van het vak ziet. Hielke merkte echter dat zijn hart wel meer bij de lokale omroep lag en daarom besloot hij na een jaar terug te keren naar zijn oude werkgever. Wel is hij freelancer gebleven bij de KRO-NCRV.
Dealen met vooroordelen
De mooiste opmerking die Hielke naar eigen zeggen ooit heeft gekregen, was toen een collega zei dat ze zich pas bij nare opmerkingen bewust was van zijn beperking. ”Ik zie jou als Hielke,” had ze gezegd.
Helaas heeft Hielke vanwege zijn uiterlijk veel haatopmerkingen gekregen. Hierover zegt hij dat het hem niet zoveel deed, omdat hij zich realiseerde dat het vaak voortkwam uit onzekerheid van mensen die reageerden. ”Hoe ik omga met vooroordelen of opmerkingen, hangt voor mij af van de intentie. Sommige mensen zijn oprecht nieuwsgierig. Die mogen mij alles vragen. Vragen staat vrij en taboes zijn er voor mij niet”.
Collega’s hadden soms meer moeite met nare opmerkingen dan Hielke zelf. ”Collega’s zeiden op een gegeven moment dat ze zich zouden kunnen voorstellen dat ik het werk niet meer zou willen doen, vanwege deze opmerkingen. Ik vond dat een verkeerde redenatie. Ik wilde het hierdoor juist wel blijven doen en taboes de wereld uit helpen.”
De koffer van Rick
Eén van Hielkes doelen is mensen met een beperking in de spotlights zetten en laten zien dat ze meer zijn dan hun beperking. Een jaar geleden is hij gevraagd als bestuurslid van Stichting Rick. Deze stichting wil de missie van de inmiddels overleden Rick Brink voortzetten: zorgen voor toegankelijke speeltuinen, een goede plek op de arbeidsmarkt voor mensen met een beperking en toegankelijke evenementen/recreatie. ”Het eerste project ‘De koffer van Rick’ is een talentenpool. Deze pool wordt gevuld met mensen met een beperking, die niet vanwege hun beperking in de koffer zitten, maar juist vanwege hun expertise. Je kunt denken aan een jurist, iemand die verstand heeft van politiek of de bouw, etc. De koffer wordt overhandigd aan evenementenbureaus en redacties. ”We hopen dat deze mensen vanwege hun expertise aan kunnen schuiven bij bijvoorbeeld talkshows. Zo willen wij de representatie verbeteren en het beeld rechtzetten dat mensen alleen hun beperking zijn. Voor ons ben je je talent.”
Hielkes boodschap
Tot slot wil Hielke de volgende boodschap meegeven aan mensen met een beperking of ziekte: ”Je weet zelf wat je wel en niet kan. Laat je niets anders wijsmaken. Je leert juist van vallen en opstaan!”