Zisan MermiIk ga op vakantie en ik neem mee…
Was het maar waar. Helaas gaat dit artikel niet over zon, zee en strand, maar over wat ik meeneem naar een ziekenhuisopname om de dagen door te komen en het mezelf zo comfortabel mogelijk te maken. Ik doe graag alsof ik op een korte (soms lange) trip ga en dat maakt het allemaal net wat luchtiger en dragelijker. Want als je al meer dan twintig jaar chronisch ziek bent en vaker in ziekenhuizen bent geweest dan in hotelkamers, dan moet je ergens je humor vandaan halen. “Is mijn kamer met zeezicht al klaar?”, grap ik standaard bij de balie.
Trolley vervangen voor weekendtas
Voor opnames van drie tot vijf dagen neem ik altijd een kleine weekendtas mee. Ik zie het als een soort mini-vakantie… of nou ja, een midweekje weg, maar dan met infuuspaal in plaats van cocktail. Vroeger sleepte ik een hele trolley mee. Alles zat erin: mijn eigen nachtlampje, mijn kussen, boeken, laptop, cd-roms (ja, in die tijd brandde je films nog gewoon op een schijfje), make-up, nagellak, een mandala-kleurboek met stiften, tijdschriften, theezakjes, snacks… eigenlijk half mijn huis.
Door de jaren heen is die trolley langzaam vervangen door een weekendtas en ook wat ik meeneem is veranderd. Ik neem nu alleen nog mijn laptop mee als ik drie dagen of langer blijf, want eerlijk: tijdens infuusdagen heb ik vaak niet eens genoeg energie meer om een boek of tijdschrift te lezen door de bijwerkingen en vermoeidheid. Heb ik toch een beetje energie over, dan loop ik naar de cadeauwinkel voor een tijdschrift of mijn vader komt er al mee aanzetten.
Vaste prik: theezakjes en snacks
Nachtlampjes en kussens? Daar doe ik niet meer aan. Ik wil niet meer zoveel meezeulen, en eerlijk is eerlijk: het went. De verlichting went, de kussens wennen, het dekbed went. Helaas. De theezakjes en snacks blijven wel vaste prik.
Naast de spullen die ik meeneem om het dragelijk te maken, heb ik door de jaren heen ook een vaste routine ontwikkeld. Die routine helpt me mentaal enorm, zowel in het dagelijks leven als tijdens een ziekenhuisopname.
Vaste routine
Meestal pak ik mijn tas de avond van tevoren in. Laptop en telefoon gaan aan de oplader.
’s Ochtends haal ik nog wat snacks en een koffie to go, want laten we eerlijk zijn: ziekenhuis automaatkoffie is écht niet te drinken. Bij aankomst in mijn kamer pak ik meteen alles uit en installeer ik mijn spulletjes. Bijna alsof ik mijn hotelkamer inricht, maar dan met infuuspaal in plaats van minibar.
Als het infuus eenmaal loopt, kijk ik meestal een serie of scroll ik door Instagram. Na de lunch wandel ik altijd even naar beneden voor een koffietje bij de koffiebar en daarna gaat de serie weer aan. De laatste tijd is een siësta trouwens onvermijdelijk geworden, want de vermoeidheid en infuusbijwerkingen hakken er stevig in. ‘s Avonds krijg ik meestal bezoek, soms zelfs met eten van buiten wat een fijne afwisseling is van het doorgekookte ziekenhuismaal.
Op goede dagen sluit ik af met een beetje skincare, thee en een film. Op slechte dagen heb ik alleen nog energie om mijn tanden te poetsen en in slaap te vallen.
Comfy outfits
Wat kleding betreft? Ik ben iemand die graag overdag in het ziekenhuis gewone kleding draagt en ’s avonds wisselt naar een pyjama. Vroeger kocht ik nog wel eens nieuwe outfits speciaal voor een opname; ik was jong en onbezonnen of misschien zocht ik gewoon een excuus om te shoppen. Nu neem ik juist zo min mogelijk mee, maar wél genoeg comfy outfits, warme sokken en pyjama’s om de dagen door te komen.
Het klinkt misschien simpel, maar die routine, mijn weekendtas, een handvol snacks en een beetje humor maken het verschil tussen een zware ziekenhuisopname en een ziekenhuisopname die nog nét te doen is. Het is geen vakantie, verre van, maar met wat luchtigheid en eigen comfort wordt het wel een stuk draaglijker.
Dus ik ga naar het ziekenhuis en neem mee:
– comfortabele kleding
– pyjama’s
– ondergoed
– tandenborstel
– skincare
– make-up tasje
– pantoffels
– oordopjes
– telefoon
– laptop
– theezakjes
– en snacks.
Klik hier voor meer tips & tricks.