Anniek DamstraTegenslagen in het leven zijn vaak niet makkelijk. Ik leef met een beperking en soms vind ik het dan fijn om (h)erkenning te vinden in het verhaal van iemand die soortgelijke ervaringen heeft. Ik haal regelmatig steun en kracht uit de boeken van Marc de Hond. In zijn boeken ‘Kracht’ en ‘Licht in de Tunnel’ laat hij zien hoe veerkracht en positiviteit juist in moeilijke periodes een groot verschil kunnen maken.
Wie was Marc de Hond?
Marc David de Hond (1977-2020) was een Nederlands tv-presentator, ondernemer, schrijver, theatermaker en speler van het Nederlands rolstoelbasketbalteam. Daarnaast was hij actief als dj bij twee radiozenders en presenteerde hij diverse tv-programma’s. Kortom: hij was een veelzijdige man.
In 2002 liep Marc de Hond door een medische fout tijdens een operatie aan zijn ruggenmerg een dwarslaesie op. Hierdoor werd hij rolstoelafhankelijk. Hij liet zich echter niet uit het veld slaan door zijn beperking. Integendeel: hij bleef actief, ging rolstoelbasketballen op hoog niveau, maakte theaterprogramma’s en inspireerde veel mensen met zijn positieve kijk op het leven. Ook in zijn privéleven vond hij geluk. Samen met zijn vrouw Remona, die zelf geen beperking had, vormde hij jarenlang een hecht gezin. Hun relatie liet zien dat liefde en geluk niet afhangen van een lichamelijke beperking. Samen kreeg het stel twee kinderen. Marcs ervaringen met tegenslag, veerkracht en positiviteit verwerkte hij later in de boeken ‘Kracht’ en ‘Licht in de Tunnel’.
Kracht
In zijn eerste boek ‘Kracht’ schrijft Marc vooral over zijn revalidatieproces na het plotseling oplopen van zijn dwarslaesie. Het boek zoomt in op het accepteren van beperkingen en rouwen om je ‘oude leven’, maar heeft vooral ook een boodschap van hoop, acceptatie en mentale veerkracht. Het verhaal is geschreven in dagboekvorm. Hierdoor voelde het alsof ik als lezer dicht bij Marcs revalidatieproces stond. Je ziet hoe Marc zich gedurende het boek ontwikkelt: van rouw en onzekerheid naar steeds meer hoop en optimisme. Hij focust zich steeds minder op wat hij verloor en steeds meer op wat nog wél mogelijk is.
Wat mij met name raakt in het boek, is dat Marc ook de moeilijke kanten van zijn revalidatieproces beschrijft. Dat hij ook ingaat op gevoelens als boosheid, frustratie en onzekerheid, maakte voor mij dat het boek realistisch aanvoelde. Ondanks de ‘moeilijke’ onderwerpen leest het boek luchtig en heeft het ook humor. Juist die combinatie maakt het boek voor mij prettig en toegankelijk om te lezen.
Licht in de Tunnel
In zijn tweede boek schrijft Marc over de periode waarin hij hoort dat hij ongeneeslijke blaaskanker heeft. Op dat moment heeft hij net samen met zijn vrouw Remona twee kinderen. Hij schrijft over hoe hij het gezinsleven noodgedwongen moet combineren met ziek zijn en leven met de dood dichtbij. Waar ‘Kracht’ vooral gaat over omgaan met een enorme verandering, voelt ‘Licht in de Tunnel’ voor mij persoonlijker en rustiger. Ook dit boek heeft weer een positieve boodschap: ‘Niet wachten tot er licht komt aan het einde van de tunnel, maar zelf de lampjes ophangen’. De ‘lampjes’ staan symbool voor bewust mooie momenten maken met zijn gezin en herinneringen achterlaten voor later.
De afwisseling tussen verdriet, openheid en humor maakt dit boek in mijn ogen sterk. Doordat Marc ook hier zo kwetsbaar durft te zijn over persoonlijke onderwerpen, voelde het boek voor mij heel persoonlijk en oprecht. Dit boek verscheen na het overlijden van Marc in 2020.
Remona’s perspectief
Na het overlijden van Marc schreef ook zijn vrouw Remona een boek. Dit boek heet ‘Laat je tranen vloeien tot een vijver’ en gaat over hun leven samen. Remona beschrijft hierin vanuit haar perspectief hoe het was om samen te leven met iemand met een beperking en later met een ongeneeslijke ziekte. Ook het afscheid nemen en haar rouwproces komen aan bod. Hoewel dit artikel draait om het verhaal van Marc zelf, vormt dit boek een mooie aanvulling daarop.
Je bent niet je beperking
De boeken van Marc de Hond laten zien dat een beperking of ziekte je leven kan veranderen, maar niet hoeft te bepalen wie je bent. Juist de combinatie van eerlijkheid, humor en positiviteit maakt zijn verhalen voor mij zo bijzonder en waardevol.