In geval van dreiging kiest het lichaam één van de volgende reacties: vechten of vluchten. Toch zou het me niet verbazen als beide tegelijk gebeuren.
In mijn geval is de dreiging: de winter. Het kwik is nog niet onder de 10 graden gedaald wanneer ik dit stukje tik, en toch zit ik met de tweede luchtweginfectie op de bank. En in het kader van 1 + 1 gratis: een dikke knie erbij.
Tussenstand: In mijn strijd – vechten is mijn natuurlijke respons – ben ik als door een sluipschutter geraakt op twee vitale onderdelen die me remmen in mijn vaart. Flauw.
Wie niet sterk, is moet slim zijn. Dus ik heb op voorhand voor deze winter ook een vlucht-strategie op touw gezet. Letterlijk. Een vlucht van 24 uur brengt ons in januari op het zuidelijk halfrond. Want daar is het zomer en daar verblijven we een maand!
Wie niet sterk, is moet slim zijn. Dus ik heb op voorhand voor deze winter ook een vlucht-strategie op touw gezet
Rigoureus? Misschien. Maar hoe heerlijk zal het zijn om niet de korte dagen, slagregens, kale bomen, of grijze wolkendekens te hoeven meemaken? En om in plaats daarvan lekker zonnestralen te vangen en in een aangename temperatuur actief te zijn.
Waar sneeuw en ijs het zand zijn in het klokwerk van mijn spieren, pezen en gewrichten, zijn zonnestalen en comforabele temperaturen de natuurlijke smeerolie. Dus tijd om de strategie aan te passen.
Ik zal dit jaar in januari niet met de tanden op elkaar vechten tegen kou, ontstekingen en infecties. Maar vluchten, naar betere oorden. Of het werkt moet de praktijk nog uitwijzen. Daarover de volgende keer meer. Maar ik maak hoe dan ook de vlucht naar voren; op weg naar een zonnig seizoen.
Nog meer Let’s Get Personal’s lezen? Klik hier.