Let’s get personal: Wanneer is het leven voor jou compleet?

Toen ik begin dit jaar enkele maanden het Plants for Health dieet volgde, was ik ervan overtuigd dat dit een flinke ommekeer zou betekenen in mijn leven. Nu zou ik eindelijk weer een aantal fitte jaren krijgen waarin ik (betaald) kon werken en reizen. Ik fantaseerde erover me te laten omscholen om wellicht in de zorg te kunnen werken en eindelijk die reis naar Japan te kunnen maken. Of gewoon weer eens naar Italië. Eigenlijk wilde ik gewoon ‘terug naar het oude’, naar toen ik wel lupus had, maar ook nog fulltime kon werken en reizen. 

Ik doe al bijna 20 jaar geen betaald werk en blijf dat knagende gevoel houden dat ik zo niet alles uit mijn leven haal. Dat het leven aan me voorbijgaat terwijl ik ‘herstel’. Geen gekke gedachte in een land waarin werken en geld verdienen op 1 staat qua levensinvulling. Maar helaas, die gedroomde fitheid kwam niet en ik stopte met het dieet.

Ik stuitte op twee vragen die me aan het denken zetten: ‘Wanneer is het leven voor mij compleet?’ En ‘Wat geeft me het gevoel dat ik leef?’

Met de vraag ‘Wat nu?’ en een behoorlijk slechte gezondheid ging ik de zomer in. Nu mijn hoop weer was vervlogen en ik de teleurstelling had verwerkt, wilde ik nieuwe dingen om me op te focussen. Ik stuitte op twee vragen die me aan het denken zetten: ‘Wanneer is het leven voor mij compleet?’ En ‘Wat geeft me het gevoel dat ik leef?’ Deze twee vragen werden deze zomer mijn leidraad. Het antwoord hierop zit voor mij in dingen die me opladen en die me een goed gevoel geven.

Simpele alledaagse dingen, zoals de merel die ’s ochtends en ’s avonds zingt, tot laat buiten kunnen zitten op warme avonden, (de geur van) regen na een hittegolf, samen de slappe lach krijgen, tijd met vrienden en familie doorbrengen en samen taartjes eten, een boek waarin ik helemaal opga, een stukje fietsen met de wind in de haren, de stilte in de natuur en kijken naar kabbelend water, passen allemaal bij een gevoel van leven.

Het leven is voor mij compleet als ik regelmatig samen ben met fijne mensen, op momenten dat ik aan het genieten ben van iets kleins, verwondering voel, gewoon tevreden ben met wat er is, ook al is iets anders gelopen dan ik wilde, als ik innerlijke rust ervaar, bij onverwacht diepgaande gesprekken, connectie en als ik gewoon mezelf kan zijn zonder m’n best te hoeven doen. Haal ik dan alles uit mijn leven wat erin zit? Op dit moment wel, en dit moment is het enige wat ik nu heb.